அன்ணை இல்லம்

அழகாய் வீடு கட்டி
அன்ணை இல்லம் என்று பெயரிட்டு
அமர்க்களமாய் நடநதேறியது புது மனை விழா
பாவம் அவளோ அனாதை இல்லத்தில்....

தாயே....!

தாயே....! நீ எனக்கு
பாலூட்டினாய்.....
தாலாட்டினாய்......
சீராட்டினாய்......
ஓவ்வெரு முறையும் நான் வெற்றி
படிகட்டுகளில் ஏற முயன்று
தோல்வி படிகளில் துவண்டு விழுந்தபோதெல்லாம்
உன் வேதனைகளை வெளிக்காட்டாமல் என்னை
கட்டி அனைத்து உச்சி முகர்ந்ததாலும்
இறைவனின் கருணையாலும்
என்னை வெற்றி பெற வைத்தாய் ...
உன்னைக் காப்பேன் என் உயிர் உள்ள வரை
கண்ணில் வைத்து இமைகளை போல்
இது நான் உனக்கு செய்யும்
கடமை மட்டும்மல்ல நீ எனக்காக
உன் ரத்தத்தை பாலாய் புகட்டிய
உன் தியாகத்திற்க்காவும்.....
உனக்கு பிடித்த உணவுகளை
எனக்காக நீ உண்ணாமல் ஒதுக்கியது போல்
இன்னும் பல இவற்றிக்கெல்லாம் நான் செய்வது
கடலில் கரைத்த பெருங்காயமாய் .....
இறைவா உன்னை இறைஞ்சுகின்றேன்
அவள் உயிர் உள்ளவரை என்னை உயிருடன் வாழ வை
வளமாய் நான் வாழ அல்ல அவளை வாழ வைக்க.........

சுகம்....!

காத்திருப்பது கூட சுகமானது தான் .........

உன் வருகைக்காக காத்திருப்பதால் ............

காட்டாறு

நீ என்னை விட்டு விலகி இருக்கும் போது தான் காதல் காட்டாற்று வெள்ளமாய் கரைபுரண்டு ஓடுகிறது நீ இருக்கும் திசை நோக்கி என்னில்லிருந்து......

நடைபிணமாய்

நான் நடைபிணமாய் இங்கு....

என் உயிர்மட்டும் உன்னை சுற்றி அங்கு......

நீண்ட இரவுகள்

இரவில்.......

உன் தொலைபேசி அழைப்புக்காக காத்திருக்கும் போதுதான்

என் இரவுகள் நீண்டு கொண்டே போகின்றது.....

காலனும் காலமும்

உன்னை.........

பிரிய மனமில்லை........

ஆனால் என்ன பண்ண......

காலனும் காலமும் தான்

நம்மை பிரிக்கின்றன.......

திராவகம்

அடிப் பெண்ணே

பிரிவு என்னும் திராவகம் வீசி பிரிகின்றாய்

அது பரவும் வேகமும் வேதனையும் சுகம் தான்..

உன்னால் நான் பெறுவதால்

சுவை

சுவையை சுவைத்து உணர்ந்தேன்...

நட்பை பழகி உணர்ந்தேன்....

காதலை உன்னை காதலித்து உணர்ந்தேன்....

வேதனையும் வலியையும் நீ என்னை பிரிந்தபோது தான் உணர்ந்தேன்.......

காந்தம்

உன்னை காணும் முன் நினைக்கின்றேன் உன்னை தழுவக்கூடாது என்று உன்னை கண்டவுடன் தழுவுகின்றேன் காந்தமாய் என்னை மறந்து..